Raceverslag Honeybee-racing TT-circuit Assen 17 juni 2019


Spanning, Stress en Sensatie


Beste mensen, gisteren heb ik op een zonovergoten TT-circuit van Assen weer een zeer enerverende dag met spanning, stress en vechtlust beleefd! Zoals ik al eerder poste was ik wantrouwig of mijn gele MCT race-kanon het nu probleemloos zou doen omdat we na Zandvoort de echte oorzaak van het schakelprobleem niet hebben kunnen traceren. Mijn gevoel bleek helaas waarheid te zijn want al in de 2e ronde van de vrije training kwam het probleem terug, en moest ik al rijdend met de hand de schakelpook weer vrij trekken. Dus geen race-ritme, geen focus, geen rust maar spanning en stress, wat gingen we nu doen?

Al snel besloten we (net als in 2017) bij RR Motorsport een bmw te huren, anders was deze dag helemaal op een teleurstelling uitgelopen……


1e kwalificatie

De 1e kwalificatie dus weer op een 4 –cilinder die anders zit, schakelt, stuurt enz enz. Ik merkte dat ik door alle stress en spanning veel last had om dit eerst maar weer eens van me af te zetten. Toch behaalde ik een 22ste startplek met een redelijke tijd hierbij.

Race 1

Mijn voorbereiding voor de race ging moeizaam, ik merkte dat ik veel last van de warmte had en probeerde me te focussen. Ik stond op p22 toen het rode licht uit ging en had een redelijke start.

Echter toen ik bij de haarbocht aankwam deed ik het toch maar rustig aan (ik heb een huurmotor onder mijn kont dacht ik, die moet heel blijven), hierdoor reed ik niet zo scherp en agressief als normaal met mijn Ducati en had ik pas na een ronde of 6 mijn ritme te pakken. Hierdoor was het eigenlijk geen spannende race en behaalde ik uiteindelijk de 25ste plek.

Race 2

Door de 25ste plek van race 1 stond ik dus nu nog 1 rij verder naar achteren op de grid en was hier niet bepaald blij mee……….

Het rode licht bleef lang rood en toen het uitging schoot ik met de BMW naar voren en dit ging (eindelijk) weer goed waardoor ik 7 rijders inhaalde, vervolgens in Ossebroeken er nog 3 binnendoor en op de 15e plek lag! Meteen alles uit de kast trekken en knallen dacht ik, ik zat veel beter in mijn vel dan in race 1 en beet me vast in m’n focus! Ondertussen begon ik me ook beter thuis te voelen op de BMW met alle elektronische fratsen die niet op m’n Duc zitten, met name op het rechte eind heb je met deze motor veel meer pk’s maar het late remmen en de bochtensnelheid is met mijn Ducati zeker niet minder…….. Omdat ik op P15 reed kwamen er toch weer een paar rijders mij voorbij die sneller reden, ik had geen idee op welke positie ik me bevond, uiteindelijk ging ik de laatste ronde in, ik had gezien dat Jack Coolen waar ik al een paar keer mee in gevecht was geweest mij nog steeds niet weer in had gehaald, en ja hoor bij het aanremmen van de Bult kwam hij er tussendoor, hij ging weid en ik probeerde mandeveen voor hem in te sturen echter hield hij het gas erop en kon dit niet, ik was niet bepaald van plan mij over te geven dus ging ik vol door meeuwenmeer vol gas naar hoge heide om hem daar met zeer hoge snelheid links in te halen, dit lukte en verdedigend reed ik naar de GT-bocht stijf van adrenaline, de GT nam ik zwalkend over de curbs maar behaalde hier voor Jack de 18e plek met nog een seconde sneller als rondetijd als de vorige race.


Kortom ik heb heerlijk geraced, heb mijn vechtlust weer terug en nu op naar de volgende races op dinsdag 9 juli Zolder te België, maar allereerst zal mijn Ducati weer gerepareerd moeten worden.

Dank aan Nelson, RR Motorsports, Wilma, Tamara, Linly for support